Η αθλητική κοινότητα θρηνεί για την απώλεια ενός ανθρώπου που αντιπροσώπευε το ήθος και την αγωνιστικότητα. Αφιέρωσε τη ζωή του στο μπάσκετ. Ηταν μοναδικός. Με πορεία πολλών δεκαετιών. Πρώτα ως αθλητής και στη συνέχεια ως προπονητής-δάσκαλος του μπάσκετ, ξεκίνησε από τον Όλυμπο και συνέδεσε το όνομά του με τον Δημόκριτο.
Πέρασε από τους πάγκους του Ηρακλή, του ΠΑΟΚ, του Αρη, του Μακεδονικού, της ΑΕΚ και του Αμαρουσίου. Η κορυφαία στιγμή της καριέρας του ήρθε το 1994, υπό την καθοδήγησή του, ο ΠΑΟΚ κατέκτησε το Κύπελλο Κόρατς, νικώντας τη Στεφανέλ Τεργέστης σε διπλούς τελικούς. Η σχέση του με την ομάδα της Θεσσαλονίκης έμελλε να είναι μακρά. Επέστρεψε στον πάγκο της σε διαφορετικές περιόδους, με τη μεγαλύτερη συνεχόμενη θητεία του να διαρκεί από το 2009 έως το 2017. Με τον ΠΑΟΚ κατέκτησε ακόμη τρεις τρίτες θέσεις στο πρωτάθλημα, το 2011, το 2014 και το 2015.
Η συνολική προσφορά του αναγνωρίστηκε όταν εντάχθηκε στο Hall of Fame του ΕΣΑΚΕ. Αρκετά χρόνια νωρίτερα, όταν είχε τιμηθεί για τη συμπλήρωση 600 αγώνων στη μεγάλη κατηγορία, ο ίδιος είχε περιγράψει τη σχέση του με το μπάσκετ με μία φράση που συνοψίζει ολόκληρη τη διαδρομή του: «Είναι μία ολόκληρη ζωή μέσα στα γήπεδα. Αυτό που ήθελα από πιτσιρικάς, ο Θεός μου έδωσε την ευκαιρία να το απολαύσω και τον ευχαριστώ».
Τελευταίος σταθμός της μακράς προπονητικής του πορείας ήταν ο Αρης, από τον οποίο αποχώρησε τον Δεκέμβριο του 2019.
Η Ένωση εκφράζει ειλικρινά συλλυπητήρια σε συγγενείς και οικείους.
